30 lat partnerstwa; Osterode Am Harz oczami młodego radnego

Współpraca między Osterode am Harz a Osterode Am Drwęca trwa już 30 lat. Całkiem niedawno gościliśmy delegację zza zachodniej granicy u nas. Tym razem, radni Rady Miejskiej w Ostródzie i Burmistrz Miasta pojechaliśmy z rewizytą. Miałem zaszczyt być częścią reprezentacji naszego miasta. Całkiem sporo rzeczy mnie tam zdziwiło, bo, co ważne, w Niemczech byłem dopiero pierwszy raz.

Dziwne drobiazgi

Pierwsza rzecz, choć bardzo nieoczywista, rzuciła mi się od razu w oczy. By nie być gołosłownym zrobiłem drobny eksperyment. Poprosiłem jednego z członków naszej delegacji, by zrobił mi zdjęcie „w poziomie”. Kilka godzin wcześniej podobne zdjęcie miała zrobić mi radna z partnerskiego miasta.

Niemcy i Polacy różnie robią zdjęcia!

Kilka różnych osób z Niemiec, robiąc zdjęcia w poziomie, obracało telefon obiektywem aparatu do dołu. W Polsce nie spotkałem się z tą praktyką, raczej zauważałem obiektyw w górze.

Drzwi

W budynkach użyteczności publicznej, w których byliśmy, drzwi otwierały się do wewnątrz. Nawet w najmniej oczywistych miejscach, takich jak kabina w toalecie. Zupełnie nie wyobrażam sobie takiej praktyki w Polsce. Zdaje się, że ze względów przeciwpożarowych jest to nawet zakazane.

Woda

Dziwnie zahaczam dziś tematycznie o sprawy higieniczne, bo znowu przenosimy się do toalety. W ciągu czterech dni byłem w naprawdę różnych i nigdzie nie było umywalek z bezdotykowym kranem. Wszystkie miały odkręcane kurki, podnoszone blaszki, ale żaden z nich nie był wyposażony w fotokomórkę. W wielu instytucjach w naszym kraju takie krany są raczej standardem.

Wzruszenia

Główna uroczystość odbyła się dokładnie w tym samym miejscu, w którym 30 lat temu zarządzający dwiema Ostródami podpisali porozumienie o współpracy. Chociaż najważniejszym punktem programu było podpisanie podobnych dokumentów jeszcze raz, to największe wrażenie wywarła na mnie, na nas, wykonawczyni kilku utworów. Zaśpiewała między innymi „Moja i Twoja nadzieja” zespołu Hey. Utwór ten, jak wskazywał Burmistrz Rafał Dąbrowski, jest dla nas aktualnie bardzo ważny, bo – chcąc, nie chcąc – został zaśpiewany w odpowiednim czasie. To hymn powodzian z roku 1997. Wrocławska Powódź Stulecia była wydarzeniem, które pozbawiło wielu ludzi nie tylko dorobku życia, ale i po prostu — życia. Dziś południe Polski boryka się z podobnym, a może i większym problemem. Wykonanie tej piosenki wzruszyło nas. Sama wokalistka nigdy wcześniej nie miała do czynienia z językiem polskim. Osłuchiwała się z utworem, tłumaczyła słowa przez Google Translator, a potem zapamiętywała. Była jedną z dwóch osób, która tego wieczoru otrzymały owacje na stojąco. Drugą był Pan Henryk Hoch, inicjator współpracy międzynarodowej w naszym mieście.

Gdzie ta młodzież?

W naszym spotkaniu uczestniczyli oficjele obu miast. Byłem najmłodszym spośród obecnych. Wywołało to wielkie zdziwienie, ile ja w ogóle mam lat i kto mnie wybrał. Po którymś z podobnych pytań odpowiedziałem z pełnym uśmiechem: Ich bin 17 jahre alt. Potem tłumaczka musiała to odkręcać, mówiąc, że przecież nie mam siedemnastu lat i to był żart. W Osterode am Harz nie ma jeszcze Młodzieżowej Rady Miasta, ale pracują nad tym.
W obchodach nie brali udziału ani uczniowie miejskich szkół, ani młodzi mieszkańcy. Młodzież z plecakami spotkaliśmy tylko na starym mieście.

Konkluzje

Jeszcze niedawno jeździłem na wycieczki szkolne. Jeśli była konieczność noclegu, spaliśmy po 4-6 osób w pokoju, by jak najwięcej oszczędzić na organizacji wycieczki. Tym razem – ugoszczono nas w jednoosobowych pokojach, przez cały czas była z nami tłumaczka. Program zorganizowano naprawdę bogato – odwiedziliśmy m. in muzeum motoryzacji. To tam znajduje się DeLorean DMC-12C znany z Powrotu do Przyszłości. To dobrze rzutuje na nasze relacje partnerskie, czy też – siostrzane – jak zwykł mówić Burmistrz Rafał Dąbrowski.